ฉันไม่สามารถรักษามันได้

กาลเวลาอันแสนสั้นช่างผ่านพ้นไปเร็วเหลือเกิน

ฉันอยู่ที่เดิม แต่พวกเธอได้มีใครบางคนอยู่เคียงข้าง

ฉันยังเสียใจกับเรื่องเดิมๆ แต่พวกเธอลืมมันไปหมดแล้ว

ฉันอยากเริ่มต้นใหม่ แต่พวกเธอทำให้ฉันยึดติด

ทั้งๆที่ฉันรักพวกเธอมากเท่าไหร่ ?

ฉันท้อใจ ฉันเจ็บใจ ฉันเหนื่อยใจ

แต่ฉันก็ยังสามารถใช้ชีวิตมาจนถึงทุกวันนี้

อันที่จริงพวกเธอต่างหากที่จะต้องเสียใจ

เพราะฉันรักพวกเธอมากกว่าที่พวกเธอรักฉัน

ฉันเสียคนที่ไม่รักฉันเลย แต่เธอเสียคนที่รักเธอมากที่สุด

มันต้องเป็นอย่างนั้นไม่ใช่หรอ ?

แต่คนที่เสียใจมากที่สุด กลับเป็น 'ฉัน' คนนี้..